Gübre, bitki beslenmesi için gerekli içinde ki elementler ile bitkinin beslenmesini sağlayan ve toprağa yada bitkiye verilen maddedir.
Gübreler içeriklerine ve yapılarına göre sınıflandırılmaktadırlar. Fakat bazi gübrenin toprağa zararlı olduğu ve toproğın tuz oranını artırıp toprağın çoraklanmasına sebeb olduğu bilinmektedir. Bu yüzden biofer gibi bir gübre tavsiye edilmektedir.
Gelişmiş ülkelerde ise son 10 yıldır artık kaliteli gubre kullanılmamaktadır. Artık ıvı gübrseler kullanılmaya başlanmıştır. Ülkemizde de artık sıvı gübre üretimi ve kullanımı hızla artmaktadır. sıvı gübrelerin bitkiye ihtiva ettği içerikle bitkiyi beslemenin yanın da toprağın tuz oranını düzenlediği ve verimi artırdığı gözlenmiştir. İsrail sıvı gübre konusunda soluncan gübresini kullanmaktadır. Bitkilerin büyümesi için hava su ve toprak yeterli diye düşünülse de bitkilerin büyümesi için gerekli diğer gıdaları gübreler içermektedir. Bunlar azot, fosfat ve potasyum kimyasal gübrelerde en çok kullanılan elementlerdir.
Uzun zamandır hayvan atıklarınının saman ve diğer bitki atıklarının doğal gübre olarak kullanıldığı bilinmektedir.
Bitkiler karbon, hidrojen ve oksijeni hava ve sudan diğer ihtiyaçlarını ise topraktan karşılamaktadır.
Bitkilerde eğer besin eksikliği varsa aşağıdaki belirtiler gözlemlenir.
Azot : Yetişme engellenir, bitkinin rengi sararır. Yaprak uçları bitkinin altındaki yapraklarından başlayarak kırmızımsı kahverengi olur.
Fosfor : Kök gelişmesi engellenir, saplar uzar, bitkinin olgunlaşması gecikir. Bitkinin rengi morumsu olur.
Potasyum : Yaprak uçları kavrulur, sararır, saplar zayıflar. Meyve çekirdekleri kuruyup büzülür.
Kalsiyum : Yaprak uçları tarak dişi gibi parçalanır. Uç tomurcuklar ölür, çiçekler olgunlaşmadan taç yapraklarını kaybederler.
Magnezyum : Yapraklar ince ve gevrek olurlar; uçlarında ve damar aralarındaki bölgede renklerini kaybederler, soluk yeşil renk alırlar.
Kükürt : Bitkinin alt kısımlarındaki yaprakları sararır, kökler ve sapların çapları küçülür.
Bor : Uç tomurcuklar açık yeşildir. Köklerde koyu lekeler görülür. Saplar çatlar.
Bakır : Bitkilerin renkleri ağarır. Turunçgiller kırmızımsı kahve renkte, anormal şekilde büyüme gösterir.
Demir : Yapraklar sararır. Fakat damarlar yeşil kalır. Yapraklar yukarı doğru kıvrılır.
Mangan : Arazlar demirdekine benzer. Yapraklarda ölü dokular görülerek, yaprağa pürüzlü bir görünüş verir.
Molibden : Azot eksikliği gibidir.
Çinko : Uç yaprakları çok küçülür. Yapraklar ölü bölgelerde benekli hale gelir. Tomurcuk teşekkülü azalır.
